Senin Gözlerin..

Uzaklarda şimdi..
Seninle gözlerinle bakıyorum gün batımına..
Gün batımı hep turuncu ve kırmızı mavi..
Efil efil bir meltem savuruyor saçlarımı..
Üşüyorum..
Yağmurlar ıslatıyor yüzümde ki çizgileri..
Utangaç bir tebessüm yayılıyor..
Kekik kokuları karışıyor yağmura..
Ben yine dönüyorum gün batımına, yalnızlığıma..
Gelincikler açmış bozkırlarda..
Kelebekler renk ahenk uçuyor başımda..
Gözlerimden damla damla yaşlar iniyor..
Derinlemesine işliyor nakış nakış sensizliğin resmini..
Son buseyi hatırlıyorum alnıma konulan..
Vedanı hatırlıyorum..
Ve bu vedaya aldırmadan..
Senin gözlerinle bakıyorum ufuğa..

Derin Sevgili..

Ömür dediğin ne ki an gelir biter..Ansızın celladın gölgesine yıkılıverirsin..engel olamazsın nefesini almasına..kayar gider ellerinden boşluğa..beyaz bir ışık beliriverir yolun sonunda ürperirsin aniden..
herşey silinir belliğinden hatırlayamazsın suretleri.. ama unutamazsın bir kelimeyi "seni" sevgini !!!
Toprak olursun, yağmur ıslatır, rüzgarla savaşırsın, durgun gecelerin çiğ tanesi düşmüş sabahında hayal gibi görünsede, inatlaşırsın acıyla, hayata tutanamasamda yüreğinde ki sevgiyi hissederim, hissettiririm sonsuzluğa..Uçurumun gölgesinde sesini yitirmiş gibi rüzgar kilit vurur dudaklarıma..her sabah, zamanı sensizliğin durgun anılarına kurup uyanırım..ellerimle ektiğim sevgi fidelerini gözyaşlarımla sularım, çorak kalmış yüreğimde..kör bıçakları bileylerim kirpiklerimle..Usanmadan, yorulmadan, kanlı pusular kurarım yaramı acıtan hayata..kendi silahıyla vururum şakağından ıskalamadan..zincirlere vurulup tutsak edilse de, prangalar kanatsada yaralarımı, söküp atamam yüreğimdeki derin sevgiyi, uzatırım ellerimi tut diye, tutamazsam eğer bil ki vazgeçtiğimden değil , tökezlediğimdendir sevgilim..