Bir umut öyküsü kaldı şimdiler de sadece düşlerimde..ne bir adım ileri, ne de geri gidebiliyorum.Geri dönüşü olmayan bir tüneldeyim sanki..her yer karanlık,derin bir sessizlik hakim..hafif bir rüzgar vuruyor yüzüme, saçlarımda hissediyorum nefes gibi, elimde bir mum yarısı bitmiş, damlalar avuçlarıma yapışmış, hissetmiyor yanığı taşım işte.. dalgalanıyor alevi titrek titrek..yürüyorum..takatım kalmıyor bir anda, dizlerim bükülüyor, yığılıyorum olduğum yere, taşlaşıyor bedenim yine..
Gözlerimi kapatıyorum, dalıyorum, korkmuyorum bu esrardan sessiz uğultular içinde.. uzun zaman oldu, kıpırdayamadım bir an bile yığıldım yerde..hafif bir tını, harp çalıyor sanki biri uzakta, yankılanıyor tünelde, duymuştum daha öncede bir anlamı yoktu ilk seferinde..şimdi bir işaret anlamsızlıklar içinde, yönümü bulabilsem, uzanıversem ileriye ulaşacağım çalan kişiyi, yakalayacağım sanki ışığı ellerimle..bir sızı saplanıyor yüreğime, hançer gibi nefesim tıkınıveriyor, bakamıyorum boşluğa taşa dönüyorum yine..uzun süreceğini hissediyorum, bekliyorum bırakıveriyorum kendimi derinliğin içine..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder