Son çığlığı olmuştu..YETERRR..bu yükü kaldıramadığı için şimdi burda değilmiydi.. umutsuzca karanlığa, boşluğa atmıştı titrek adımlarını..ne aradığını, ne ile karşılacağını bilmeden..durdu olduğu yerde..öylece seyre daldı, şimdi gözlerinden bir film şeridi gibi geçiyordu zaman..ve işte gecenin ilk yarısında başlamıştı..2:17 akrep ve yelkovan birleşmişti..evet o gittiğinde saat bile isyan etmişti zamana..kayıp bir cenneti aramıştı o soğuk, o ölümün nefesini hissettiği gecede..yarım kalmıştı şiiri.. oysa ki ne kadar çok istemişti bitirmeyi..mumların alevininyaktığı gibi masayı.. o da yanmıştı..o da yoğrulmuştu acılar denizinde, kıyıda kopan fırtana öncesi gibi sessiz ve ürkek aramıştı o gözleri..bir yol hikayesiydi sanki yaşamı.. nedenlerle dolu bir hikaye..duygularını körelten, yaşamaktan, umudunu kaybetmesine neden olan, yağmurların bile dindiremediği susuzluğu içinde kaybolan..pişman değildi belki sadece öfke doluydu o sığdıramadığı dünyası, ulaşmayı istediği o yolda rotasını kaybetmiş, dümeni kırık bir yelkenli gibi..o sesi duymak istiyordu şimdi..ona ulaşabilmek, unutulmamak, bir kenara itilip atılmamak, yazılmak istiyordu akılların bile ermediği o yola..umut istiyordu..o gözlere doyasıya bakmak istiyordu.. ellerinin sıcaklığını duymak istiyordu..oysa ki bir alev topu sarmıştı dört bir yanını..bedeni gücünü yitirmişti.. benliği belki de tutuyordu ayakta ve yalnızlığı..kaybettiği hayata, sevgiye dair herşeyi gömmemişmiydi toprağına.. kalmıştı sadece kendisinle bu silinmiş, ezilmiş, yıpranmış zemheri ayazında..insan garip kalıyor ölümün soluğuyla..işte esiri olmuştu kayıplarının..yangının sonunda küllerini eşelemişti toprağında şimdi ihanet ediyordu yüzü..aslında korku demişti ama bu korku değildi içinde anlamsızca kıpranan..işte kendisinle yüzyüze gelmenin verdiği anlamsız his..ölümün nefesini duymak istiyordu..karşısında beliriveren o pusun ardındaki gözler.. o kızıllıkları dağıtan gözler.. onlar acıyı, umudu, umutsuzluğu, yaşamayı, ölümü hepsini birarada yaşatan gözler..YETERRRR..! dediği o son cümleydi dudaklarından dökülen.. neden susturamamıştı bedenindeki çığlıkları.. beyni hükmetmişti.. savaşamayan kalbini esir tutmuştu..aşkın değil ölümün esiri olmak istiyordu ve böylesine yıkım yıkım yıkılırken neden bir kez olsun o gözler görmemişti beni..neden izin vermişti hayattan gitmeme..sözlerin bittiği yerdeydim.. suskunluğum sardı yine..suskunluğum yüreğimde çığlıklar atarak direnmişti bu sevgiye..adını koyamadığım..ertelediğim..anlamıştı haykırışlarımın nedenini, ertelemelerimi..bir sesi, bir bitişi çok görmene isyanda ruhum..hüzünlerim doldu taştı..iz bırakacağını bilmeden salıvermişti beni benimle.. kendimle kavgamla bıraktın beni..isyankarım..asiyim şimdi..niye susuyorsun.. niye derin derin bakıyorsun.. toprağım kana bulunuyor.. gözlerimde ışık yok..acı ile bakan gözlerim..bittim..bitirildim..bitirdin diyebilirim son nefesimle.. YETERRRR..!
su..1 Mart 2008..2:17
su..1 Mart 2008..2:17
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder